ทั้ง 5 ขั้นตอนนี้ เป็นกระบวนการทางการศึกษานอกระบบที่ได้มาจากการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ดังนั้น การจัดทำกระบวนการดังกล่าวจึงต้องมี “เจ้าภาพ” ในการดำเนินการ ในที่นี้จึงขอนำมาอธิบายคร่าว ๆ ดังนี้
ขั้นตอนที่ 1 เรียนรู้จากประสบการณ์เดิมในการแก้ปัญหาขยะ
ทำโดยการ ศึกษาระดับความตระหนักรู้ของชุมชนในการจัดการขยะ จากนั้น จัดประชุมกลุ่มเพื่อร่วมกันวิพากษ์สภาพปัญหาขยะในชุมชน สาเหตุของปัญหา แนวปฏิบัติเดิมของชุมชนที่เคยจัดการขยะที่ผ่านมา สุดท้าย ความต้องการของชุมชนในการจัดการขยะ ว่าอยากให้เป็นรูปแบบใด วิธีการใด
ขั้นตอนที่ 2 กำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนในการจัดการขยะมูลฝอย
กำหนดให้เป็นรูปธรรม ว่าชุมชนจะลดปริมาณขยะกี่กิโลกรัม ในระยะเวลาเท่าไหร่ จะคัดแยกขยะรีไซเคิลกี่กิโลกรัม และมีเงื่อนไขอะไรบ้าง ที่จะทำให้เราบรรลุเป้าหมายนั้นได้
ขั้นตอนที่ 3 วางแผนเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ในการจัดการขยะ
ชุมชนต้องตอบให้ได้ว่า ต้องการเรียนรู้เรื่องอะไร (เช่น อยากเรียนรู้เรื่องการจัดขยะเปียกด้วยหนอนแมลงวันลาย อยากเรียนรู้เรื่องการทำถังขยะรักษ์โลก ฯลฯ) ด้วยวิธีการใด จัดอบรม หรือไปศึกษาดูงาน หรือให้วิทยากรมาสอน มีแผนการจัดกิจกรรมเรียนรู้อย่างไร กี่แผน กี่โครงการ ต้องการการสนับสนุนช่วยเหลือจากใครบ้าง และจะวัดความสำเร็จในการเรียนรู้อย่างไร
ขั้นตอนที่ 4 ปฏิบัติตามแผนการเรียนรู้
ติดต่อกับวิทยากรหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการจัดกิจกรรมเรียนรู้ ที่สำคัญ หลังจบกิจกรรมเรียนรู้ ทุกคนต้องมาร่วมกันสะท้อนคิดว่า วันนี้ได้เรียนรู้อะไรมาบ้าง เราจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือกำหนดพฤติกรรมใหม่ให้ตัวเองได้อย่างไร
ขั้นตอนที่ 5 สะท้อนคิดทบทวน
ชุมชนต้องร่วมกันสรุปผลการเรียนรู้จากกิจกรรมทั้งหมด กำหนดแผนปฏิบัติการ (Action plan) การจัดการขยะในครัวเรือนหรือในสำนักงาน และเมื่อลงมือทำแล้ว ต้องสื่อสารผลงานการจัดการขยะของตัวเองผ่านสื่อสังคมออนไลน์
ที่สำคัญ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ต้องปรับปรุงกระบวนการ จัดเก็บ รวบรวม กำจัด และรีไซเคิล อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ ขยะมูลฝอยเป็นปัญหาของทุกคน และจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกคนในการข่วยกันจัดการ